O pilotażu

 

  • Co jest celem pilotażu dotyczącego wprowadzenia nauki programowania od najmłodszych lat w szkole?
    CEL PILOTAŻU:
  • WPROWADZENIE PROGRAMOWANIA OD NAJMŁODSZYCH LAT
  • WERYFIKACJA ZAPISÓW NOWEJ PODSTAWY PROGRAMOWEJ

Celem pilotażu jest wprowadzenie i sprawdzenie w praktyce szkolnej powszechnej nauki programowania.

Pilotaż powinien mieć formę innowacji pedagogicznej. W szczególności celem pilotażu jest:

  • Uruchomienie różnorodnych form wsparcia nauczycieli informatyki i edukacji wczesnoszkolnej, umożliwiających samokształcenie, kształcenie wzajemne oraz inne formy doskonalenia zawodowego.

Do najważniejszych działań szkoły przystępującej do pilotażu należy opracowanie i wdrożenie autorskiego programu nauczania dla zajęć obowiązkowych. W realizacji programu należy zadbać o dobór odpowiednich metod nauczania podczas rozwiązywania problemów, oraz środowisk informatycznych dedykowanych nauce programowania, odpowiednich dla etapu rozwoju uczniów i zdolności do abstrakcyjnego myślenia. Efektem pracy szkoły powinno być również wypracowanie wniosków pozwalających na dopracowanie zapisów nowej podstawy programowej wprowadzającej programowanie do edukacji formalnej. Dotyczy to również powiązań programowania i informatyki z innymi przedmiotami oraz z ich podstawami programowymi.

Kto może brać udział w pilotażu?

DLA KOGO?

DLA KAŻDEJ SZKOŁY, DLA KAŻDEGO UCZNIA, DLA KAŻDEGO PRZEDMIOTU

W pilotażu może wziąć udział każda szkoła. Działania powinny obejmować jak najbardziej różnorodną grupę uczniów i nie powinny ograniczać się tylko do klas profilowych bądź uczniów o sprecyzowanych zainteresowaniach informatycznych. Szkoła powinna również stworzyć ofertę zorganizowanych form wsparcia dla uczniów słabszych.

Szczegółowe informacje i akty prawne dotyczące pilotażu znajdują się na stronie internetowej MEN (https://programowanie.men.gov.pl) oraz stronach internetowych Kuratoriów Oświaty w poszczególnych województwach.

  • Jakie zmiany niesie propozycja nowej podstawy programowej z informatyki?
    NAJWAŻNIEJSZE ZMIANY W PODSTAWIE:
  • KSZTAŁCENIE PRZEZ ROZWIĄZYWANIE PROBLEMÓW
  • SPIRALNOŚĆ KSZTAŁCENIA

Propozycja podstawy programowej z informatyki została opracowana przez Radę ds. Informatyzacji Edukacji i przyjęta przez MEN jako podstawa pilotażu wdrażania programowania od najmłodszych lat. Najważniejszymi zmianami w podstawie są:

  • Przyjęcie jednolitych celów ogólnych dla wszystkich lat (etapów edukacyjnych) w szkole, dzięki czemu jest możliwy spiralny rozwój wiedzy, umiejętności i kompetencji uczniów, a cele szczegółowe są realizacją celów ogólnych, dostosowanych do wieku i poziomu przygotowania uczniów.
  • Przyjęcie kształcenia umiejętności rozumienia, analizowania i rozwiązywanie problemów na bazie logicznego i abstrakcyjnego myślenia, myślenia algorytmicznego i sposobów reprezentowania informacji oraz programowania i rozwiązywania problemów z wykorzystaniem komputera, a także innych urządzeń cyfrowych, za fundamentalne cele kształcenia informatycznego.
  • Jako rezultat poprzedniego punktu, oparcie metodyki kształcenia informatycznego na podejściu do rozwiązywaniu problemów i programowania zgodnym z modelem: od znalezienia rozwiązania na drodze kreatywnego, logicznego i abstrakcyjnego myślenia przez określenie dla niego algorytmu, po realizację rozwiązania z wykorzystaniem komputera i innych urządzeń cyfrowych oraz związanych z nimi aplikacji.
  • Przyjęcie jednolitej nazwy informatyka dla przedmiotów informatycznych w miejsce zajęć komputerowych i informatyki na wszystkich etapach kształcenia.

Projekt podstawy programowej jest określony dla takiego samego wymiaru godzin, jaki jest obecnie przeznaczony dla zajęć komputerowych oraz lekcji informatyki. Zainteresowania informatyczne uczniów mogą być również rozwijane podczas dodatkowych zajęć edukacyjnych i kółek zainteresowań w szkole oraz w ramach zajęć pozaszkolnych.

  • Metodyka realizacji nowej podstawy programowej z informatyki – jak należy rozumieć powszechną naukę programowania? 
  1.  PROGRAMOWANIE JAKO PEŁNY PROCES ROZWIĄZYWANIA PROBLEMU

Proponowane w projekcie podstawy programowej zmiany mają na celu wprowadzanie w szkole nauki programowania od najmłodszych lat. Choć określenie to jest powszechnie używane w pilotażu, to jednak stanowi skrót myślowy i może prowadzić do niezrozumienia zamierzeń autorów nowej podstawy programowej. Trudno wyobrazić sobie, aby uczniowie, tym bardziej ci najmłodsi, uczyli się programowania w formalnym języku programowania z wykorzystaniem zaawansowanej algorytmiki. Niższe etapy edukacji powinny być przede wszystkim miejscem przygotowania uczniów do realizacji pełnego procesu rozwiązania problemów przez gry, zabawy (niekoniecznie z wykorzystaniem narzędzi elektronicznych), komputerowe symulacje i wizualne programowanie. Samo zaprogramowanie rozwiązania z wykorzystaniem dostępnych aplikacji lub języków programowania jest jednym z końcowych etapów całego procesu rozwiązywania problemów. Zatem, powszechną naukę programowania należy widzieć jako integralną część tego procesu, który schematycznie można przedstawić jak poniżej (należy czytać od lewej do prawej):

 

Nauczyciel przedstawia problem lub aranżuje sytuację problemową, mającą znaczenie dla uczniów i wywołującą ich zainteresowanie Uczniowie, posługując się abstrakcją, tworzą model sytuacji, kształtują rozumienie pojęć Stosując różne podejścia i metody (np. heurystyczne), często w grupie, uczniowie otrzymują metodę rozwiązywania problemu (sytuacji problemowej), algorytm Znaleziony sposób (metoda) rozwiązania, algorytm, uczniowie realizują na komputerze programując lub korzystając z gotowych aplikacji komputerowych. Testują również rozwiązanie.
  • Korzyści z wprowadzenia nauki programowania do szkół od najmłodszych lat?

KSZTAŁCENIE:

  • KREATYWNOŚCI
  • ZDOLNOŚCI DO REALIZACJI INNOWACJI,
  • UMIEJĘTNOŚCI OPTYMALIZACJI DZIAŁAŃ

Kształcenie umiejętności rozwiązywania problemów na bazie logicznego i abstrakcyjnego myślenia, myślenia algorytmicznego i sposobów reprezentowania informacji oraz programowania i rozwiązywania problemów z wykorzystaniem komputera przynosi również korzyści zarówno w nauce innych przedmiotów, jak i w wielu aktywnościach życiowych. W przyszłości może przyczynić się do rozwoju kreatywności i działań innowacyjnych w wielu dziedzinach, poczynając od optymalizacji procesu przetwarzania informacji aż po tworzenie nowych produktów zapewniających efektywność i niezawodność działania.

Dzięki uniwersalności proponowanej metodyki, wdrażanie tak rozumianej nauki programowania do edukacji formalnej powinno dotyczyć nie tylko zajęć informatycznych, ale również zajęć z innych przedmiotów i być uwzględnione w ich podstawach programowych.

Wprowadzenie nauki programowania od najmłodszych lat ma również na celu przygotowanie uczniów do świadomego wyboru informatyki, a ogólniej – kierunków profesjonalnie wykorzystujących informatykę, jako dalszej drogi kształcenia, i w konsekwencji – zwiększenia liczby uczniów podejmujących w  przyszłości pracę w zawodach profesjonalnie wykorzystujących informatykę, na które jest olbrzymie zapotrzebowanie na rynku pracy.

 

  • Czy prowadzenie zajęć w oparciu o program nauczania uwzględniający propozycje zawarte w projekcie podstawy może być uznane za innowację pedagogiczną?
    REALIZACJA PROJEKTU PODSTAWY PROGRAMOWEJ GWARANRTUJE REALIZACJĘ TREŚCI OBOWIĄZUJĄCEJ PODSTAWY

Projekt podstawy programowej kształcenia informatycznego zawiera w swoich zapisach wszystkie cele szczegółowe – treści nauczania, obowiązującej podstawy programowej dla przedmiotów zajęcia komputerowe i informatyka. Uwzględnienie nowej podstawy w planowanej innowacji pedagogicznej jest zgodne z §3 rozporządzenia o innowacjach[1]:

„Innowacje i eksperymenty nie mogą naruszać uprawnień ucznia do bezpłatnej nauki, wychowania i opieki w zakresie ustalonym w ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, a także w zakresie uzyskania wiadomości i umiejętności niezbędnych do ukończenia danego typu szkoły oraz warunków i sposobu przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów, określonych w odrębnych przepisach.”

W wyniku osiągnięcia celów szczegółowych zawartych w projekcie podstawy uczniowie uzyskają wiadomości i umiejętności niezbędne do ukończenia danego typu szkoły oraz w zgodzie z warunkami i sposobami przeprowadzania egzaminów , określonymi w odrębnych przepisach.

  • Jak będą przygotowywani nauczyciele do nauczania programowania?
    WSPARCIE DLA NAUCZYCIELI
  • KURSY I STUDIA PODYPLOMOWE
  • ORGANIZACJA SAMOKSZTAŁCENIA
  • SIECI WSPÓŁPRACY
  • PLATFORMA KOMUNIKACYJNA
  • BAZA MATERIAŁÓW

Podczas pilotażu zostaną uruchomione różnorodne formy wsparcia dla nauczycieli, w tym nauczycieli informatyki i edukacji wczesnoszkolnej, ułatwiające samokształcenie, kształcenie wzajemne oraz inne formy doskonalenia zawodowego. Dla zapewnienia wysokiej jakości realizacji innowacji zakłada się, że nauczyciele szkół biorących udział w pilotażu skorzystają z tych form doskonalenia.

Jednym z celów pilotażu jest również wypracowanie materiałów dydaktycznych, wspomagających nauczycieli w testowaniu projektu podstawy programowej kształcenia informatycznego w czasie pilotażu i realizacji nowej podstawy programowej w latach następnych.

Planowane jest uruchomienie  platformy komunikacyjnej dla szkół/nauczycieli i innych uczestników innowacji. Będzie stworzony zestandaryzowany w skali kraju program szkoleń dla nauczycieli, powstanie baza dobrych praktyk.

  • Jakie inne działania na rzecz informatyzacji szkół i rozwoju kompetencji cyfrowych będą podejmowane w okresie trwania pilotażu?

WSPARCIE DLA SZKÓŁ:

Szkoły mogą zgłaszać chęć wzięcia udziału w pilotażu do wojewódzkich koordynatorów ds. innowacji w edukacji (w kuratoriach) do końca sierpnia 2016.

Inne informacje:

internet w szkołach

 

 

 

[1] Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu w sprawie warunków prowadzenia działalności innowacyjnej i eksperymentalnej przez publiczne szkoły i placówki  (Dz. U. z 2002 r. Nr 56, poz. 506 z późn.zm.).